کیسان در کیسان!!!!!
ساعت 9 صبح تا 5 عصرموسسه آموزشی کیسان – رضا رویگری در کیسان
حضور جناب آقای استاد رضا رویگری بازیگر نقش (کیسان) سریال مختارنامه در موسسه آموزشی و فرهنگی (کیسان)، برند برتر آموزضمنشی سال .
در این تصویر جناب استاد رضا رویگری و امیررضا طاهری (مدیریت موسسه آموزشی کیسان) مشاهده میفرمایید.
هنر مرد فرهیخته وبازیگر نقش کیسان در سریال مختارنامه 5 اذر سال 97 مهمان امیررضا طاهری مدیر عامل موسسه
اموزشی کیسان شد.
موسسه اموزشی کیسان با هدف اگاهی بخشی و دانش افزایی ویژه نوجوانان و جوانان در محله یوسف اباد تهران تاسیس شد.
در این موسسه مهارت فردی مهمترین و محبوب ترین دپارتمان اموزشی می باشد.
از جمله سر فصل ها می توان سواد رسانه ای معجزه ارتباطات خلاقیت اشاره کرد.
استاد رضا رویگری با توجه به وجه تسمیه کیسان ابوعمره و نام موسسه کیسان در دفتر این مجموعه حضور و دقایقی با
مدیریت مجموعه به گفت و گو پرداخت.
ایشان ضمن تقدیر از فعالیت های کیسان ارزوی موفقیت های بیشتر و گسترش فعالیت های این موسسه داشت.
ار جمله فعالیت های هنری ایشان میتوان به اشاره کرد.
- انتشار سه آلبوم موسیقی با نامهای (از عشق گفتن)، (غوغا) و (کازابلانکا)، شماری تکآهنگ
- ۲ سال کار در مقام آهنگساز و خواننده
- خواننده موسیقی متن فیلم سینمایی ساعت فاجعه سال ۱۳۵۱
- خواننده سرود ایران ایران
- اجرای کنسرت موسیقی در آمریکا سال ۱۳۷۵ و ایران سال ۱۳۹۲
- برنامه رادیویی شبهای تابستان
- برگزاری نمایشگاه بینالمللی نقاشی در سال ۱۳۷۶
مطالب زیر را حتما مطالعه کنید
224 دیدگاه
به گفتگوی ما بپیوندید و دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید.
I would really like you to become a guest poster on my blog.*”*:
Can I just now say what a relief to uncover a person that actually knows what theyre speaking about online. You actually know how to bring a worry to light and earn it crucial. More and more people need to look at this and understand why side from the story. I cant believe youre less well-liked because you definitely provide the gift.
It’s really a great and helpful piece of info. I am satisfied that you simply shared this useful information with us. Please stay us up to date like this. Thank you for sharing.
Giao diện web trực quan, dễ sử dụng cho mọi người.
I don’t actually get how this is much of a difference between the New York Times publishing this or some internet blog. Stuff such as this one must to be pushed out more to the public. I wish that citizens in America would do something like this.